Geleneksel Öğretim Yöntemlerinin Başarısız Olmasının Altı Nedeni

İkinci bir dilin önemi giderek daha iyi anlaşılmakta ve okul müfredatlarında desteklenmektedir. Birçok ülkede, çocuklar yaklaşık sekiz yaşında İngilizce öğrenmeye başlar. Lisenin sonuna doğru çeşitli aşamalarda (altıncı sınıf) zorunlu testlere girerler, bu testler İngilizce anlama ve kompozisyon testlerini içerir. Yeterli İngilizce yeterliliği olmadan, üniversite düzeyinde bırakın bilim, teknoloji veya tıp bir yana, herhangi bir şey okumak için bir yer bulmak oldukça zordur. Bu sistem İngilizceye verilen önemi vurgulamaktadır. İronik olarak, bu tür bir sınıf ortamında İngilizce (veya herhangi bir ikinci dil) öğretmek başarısızlığa mahkûmdur. İşte nedenleri… Birinci Neden: Öğrencilerin bir dilin tüm yönlerine aynı anda hakim olmaları beklenir. İlk önce bir dilin seslerini, bebeğin ana dilini emmesi gibi, on yaşındaki bir çocuğun sesleri duyması, tamamen farklı bir alfabeden olabilecek sembollere (harflere) bakması, soyut olarak öğrenmesi beklenir. Sezgilere aykırı ve kafa karıştırıcı dilbilgisi kuralları ve bir şekilde bu farklı beyin aktivitelerini aynı anda dengelemesi beklenir. Bu yeni ve yabancı sesleri dinleme, anlama, okuma, yazma ve sözlü olarak yeniden üretilmesi farklı becerilerdir. Çocukların önce dile kulak vermeleri (işiterek), sonra konuşmaları ve ancak ondan sonra okumaları ve yazmaları önemlidir. Bu, anadildeki şeylerin doğal ilerlemesidir. İkinci, üçüncü veya dördüncü dilde öğrenme sırası bu olmalıdır. İkinci Neden: Öğrenciler yeterli bireysel konuşma süresi alamamaktadır. Bir dili konuşmayı öğrenmek, seslendirme ve işitmenin karmaşık ve incelikli bir etkileşimini içerir. Kendimizi duyuyor ve çabalarımızı dinamik olarak ayarlıyoruz. Çoğu sınıf ortamında, öğrencilerden gruplar halinde tekrar etmeleri veya okumaları istenir; bu, öğretmenin tek bir öğrencinin sesini duymasını zorlaştırır, ancak daha da zarar verici hale getirerek öğrencinin kendi sesini duymasını çok zorlaştırır. Bire bir konuşma süresi son derece sınırlıdır. Küçük bir avuç ‘yıldız’ öğrencinin, bireysel konuşma süresi ne olursa olsun hakim olması oldukça yaygındır. Utangaç ve kendinden emin olmayan öğrenciler arka planda kaybolurlar ve İngilizce konuştuklarını duyma fırsatı bulamadan yıllarca derslerden geçebilirler. Üçüncü Neden: Öğrenciler yeterince doğrudan geri bildirim almıyorlar. 30 ila 40 öğrenciden oluşan tipik bir sınıfta, öğretmenlerin bire bir çalışmak için zamanları yoktur; öğrencilerden, sözlü olarak daha çekingen katılım göstermelerine izin vererek, “şeyleri” gruplar halinde tekrarlamaları beklenir. Gelişmiş dil laboratuvarları ve multimedya eğitimi olan daha zengin okul sistemlerinde bile öğrenciler, ilerlemelerini doğrudan izleyen bir öğretmen olmadan çalışabilirler. Dördüncü Neden:

Telaffuz zarar görüyor. Geleneksel eğitim sisteminde anadili İngilizce olan öğretmenlerin azlığı, çoğu zaman öğrencilerin çabalarını model almaları gereken öğretmen örneğinin başlangıçta kusurlu olduğu anlamına gelir. Birçok ülkede İngilizce, ana dili İngilizce olmayan öğretmenler tarafından öğretilebilmektedir. Ağır aksanlı İngilizceleri, öğrencilerin doğru telaffuzda ustalaşmalarına yardımcı olmaz.

Beşinci Neden:

Çekingenlik başarısızlığa yol açar. Yaşça büyük öğrencilerin dil sınıfında konuşmaya çalışırken utangaç, hatta korkak olma ihtimali diğer derslerden daha yüksektir. Yazılı sınavlar okuduğunu anlama ve yazma becerisini vurguladığından, dünyanın dört bir yanındaki okul sistemleri lise düzeyinde (veya daha iyi) İngilizce okuyabilen, ancak yol tarifi isteyemeyen veya bir restoranda sipariş veremeyen mezunlar yetiştirmektedir. Performans kaygısı sadece dil derslerine özgü değildir, ancak bu derslerde diğer derslere kıyasla daha belirgin bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Kişinin dilini zor, yabancı bir sesin etrafına sarmak veya doğru sözdizimiyle kelime dağarcığını taramak için tekrarlanan başarısızlık, birçok öğrencinin dil derslerine karşı bir isteksizlik geliştirmesine neden olur.

Altıncı Neden:

Geleneksel eğitim modelleri düzeltmeye odaklanır. Batı eğitimi ezbere büyük önem vermektedir. Bir öğrencinin başarısı genellikle gerçekleri tekrar etme becerisine bağlıdır. Geri bildirim genellikle düzeltme ile sınırlıdır; yani ev ödevinde veya bir sınavda neyin yanlış olduğunu belirtmek. Hataları bulmaya yapılan vurguyla, dil öğrencileri (zaten performans kaygısı çeken) ağızlarını her açtıklarında düzeltilmekten korkmaya şartlandırılırlar.

Bu altı nedenin tümü, başarılı, akıcı dil becerilerinin edinilmesine karşı çalışır. Birçok ülkedeki vasat İngilizce sınav puanları da göstermektedir ki ikinci dil öğretimi için bu geleneksel eğitim yöntemi, temel başarısızlığının nedenidir.

Çözüm düşündüğünüzden daha basit. Çocuğunuzun İkinci Dil olarak İngilizceyi nasıl öğrenebileceği hakkında daha fazla bilgiyi www.HelenDoron.com.tr adresinden öğrenin.